Sunčane naočale već odavno nisu samo funkcionalni odgovor na UV zračenje, nego jedan od ključnih modnih objekata koji definiraju lice i njegovu vizualnu interpretaciju. U suvremenoj estetici one djeluju kao filter između pogleda i identiteta, alat kojim se regulira intenzitet izraza – od stroge arhitekture lica do njegove mekoće i fluidnosti.
U tom kontekstu posebno se izdvaja trend prozirnih, gotovo eteričnih okvira koji ne dominiraju licem, nego ga suptilno omekšavaju.
Umjesto da stvaraju kontrast i težinu, oni uvode osjećaj prozračnosti, dopuštajući da crte ostanu vidljive, ali vizualno rasterećene. Lice kroz takve modele izgleda laganije, skladnije i nenametljivo stilizirano, kao da je obavijeno tankim slojem svjetlosti.
Lexalex sunčane naočale
Jedan od recentnih primjera ovog pristupa dolazi kroz kolekciju sunčanih naočala Lexalex Studio, koju potpisuje Aleksandar Šekuljica. Kolekcija spaja eteričnu estetiku, lokalnu izradu i suvremeni dizajnerski minimalizam, a inspiraciju pronalazi u gotovo fluidnoj ljepoti murano stakla. Upravo ta referenca otvara jezik prozirnosti, svjetlosnih lomova i kolorističkih nijansi koje ne funkcioniraju kao dekor, nego kao optički sloj kroz koji se promatra lice.
„Oduvijek me zanimaju predmeti koji imaju svakodnevnu funkciju, ali i snažnu estetsku prisutnost. U njima vidim prostor za najprecizniji dizajn“, naglašava Šekuljica, ističući važnost predmeta koji žive izvan sezonalnosti i trendovske potrošnje.
U kolekciji je naglašena i oznaka Handmade in Croatia, koja ne djeluje samo kao deklaracija podrijetla, nego kao afirmacija zanatske preciznosti i lokalne proizvodnje. Transparentnost materijala pritom postaje središnji koncept – konstrukcija se ne skriva, nego se otkriva, pretvarajući okvir u laganu strukturu koja se stapa s licem.
„Ne pratim trendove, stvaram predmete koje želimo nositi godinama. Cilj mi je dugovječnost, a ne sezonalnost“, dodaje dizajner, pozicionirajući kolekciju izvan logike brzih modnih ciklusa.
U širem modnom kontekstu, sunčane naočale sve više funkcioniraju kao čisti estetski kod, a ne samo zaštitni predmet. One redefiniraju proporcije lica i uvode novu razinu vizualne korekcije – ne kroz skrivanje, nego kroz filtriranje. Transparentni okviri u toj logici imaju gotovo arhitektonsku nježnost: ne prekidaju liniju lica, nego je omekšavaju, stvarajući dojam kontinuiteta između kože, svjetla i boje.
Takav pristup može se čitati i kao pomak prema “eteričnom dizajnu”, gdje objekt ne dominira, nego suptilno modulira percepciju. Naočale prestaju biti tvrdi modni znak i postaju lagani optički sloj – gotovo kao atmosfera koja se nosi na licu.
„Oduvijek me zanimaju predmeti koji imaju svakodnevnu funkciju, ali i estetsku prisutnost. U njima vidim prostor za najprecizniji dizajn“, zaključuje Šekuljica.
Kolekcija se prirodno nadovezuje na širi jezik Lexalex Studija, u kojem se jednostavne forme razvijaju kroz proporciju, teksturu i boju, stvarajući predmete koji ne ovise o sezoni, nego o kontinuitetu identiteta.
FOTO KARLO PAVLIĆ I MARIN GALIĆ
